Δημιουργικές κατασκευές

Πάρτε ιδέες και συμβουλές για την οικονομική κατασκευή και παρασκευή ανακυκλώνοντας τα δικά σας άχρηστα υλικά , και με φυσικά υλικά που βρίσκεις στο δάσος!

Η μπάμια και η καλλιέργειά της

Η γεω­γρα­φική κατα­γωγή της μπά­μιας αμφι­σβη­τεί­ται, με πιθα­νούς τόπους τη νότια Ασία, την Αιθιο­πία και τη δυτική Αφρική. Πάντως το φυτό αυτό καλ­λιερ­γεί­ται στις τρο­πι­κές, ημι­τρο­πι­κές και θερ­μές εύκρα­τες περιο­χές του κόσμου. Συγ­γε­νεύει με το βαμ­βάκι, το κακάο και τον ιβί­σκο. Είναι ευαί­σθητη στις χαμη­λές θερ­μο­κρα­σίες και απαι­τεί θερμό περι­βάλ­λον. Αυτό την κάνει ένα καλο­και­ρινό φυτό. Η ονο­μα­σία της, μπά­μια, προ­έρ­χε­ται από την αρα­βική λέξη μπα­μάι, γεγο­νός που υπο­νοεί ότι το φυτό έφτασε στη χώρα μας μέσω των Αράβων.

Το επι­στη­μο­νικό όνομα της μπά­νιας είναι ιβί­σκος ο εδώ­δι­μος (Abelmoschus esculentus).
Το φυτό μεγα­λώ­νει μέχρι τα δύο μέτρα ύψος. Τα φύλλα του έχουν μήκος 10–20 εκα­το­στά και έχουν σχήμα παλά­μης με 5–7 λοβούς. Τα λου­λού­δια της μπά­μιας έχουν διά­με­τρο 4–8 εκα­το­στά και πέντε λευ­κο­κι­τρι­νωπά πέταλα, που συχνά έχουν μια κόκ­κινη κου­κίδα στη βάση τους. Ο καρ­πός της μπά­μιας είναι μακρύς, τρι­χω­τός, με γωνίες και μήκος από 5–15 εκα­το­στά και τρώ­γε­ται μόνο όταν είναι άγου­ρος. Το τοί­χωμα του καρ­πού είναι σαρ­κώ­δες και βλεν­νώ­δες, ενώ, όταν ωρι­μά­σει, γίνε­ται ξυλώδες.

Τύποι καλ­λιέρ­γειας


Άνθος μπά­μιας και καρ­ποί έτοι­μοι για συλλογή.
Υπάρ­χουν δύο τύποι καλ­λιέρ­γειας της μπά­μιας, η ποτι­στική και η ξερική. Οι ξερι­κές μπά­μιες  χρειά­ζο­νται ελά­χι­στο πότι­σμα και είναι οι πιο νόστι­μες, αλλά δίνουν σαφώς μικρό­τερη παρα­γωγή. Αν το έδα­φος της ξερι­κής καλ­λιέρ­γειας είναι αργι­λώ­δες, τότε πρέ­πει να το οργώ­νουμε καλά το φθι­νό­πωρο για να συγκρα­τή­σει υγρα­σία από τις βρο­χο­πτώ­σεις. Για τις ποτι­στι­κές καλ­λιέρ­γειες τα εδάφη πρέ­πει να μην είναι αλα­τούχα ή πολύ υγρά.
Η μπά­μια ευδο­κι­μεί σε καλο­δου­λε­μένα και δρο­σερά εδάφη. Ο πολ­λα­πλα­σια­σμός της γίνε­ται με σπορά και στην Ελλάδα σπέρ­νε­ται μέσα Μαρ­τίου με αρχές Απρι­λίου. Η συγκο­μιδή γίνε­ται δύο μήνες αργό­τερα και συνε­χί­ζε­ται μέχρι και το μήνα Αύγου­στο. Κατά το μάζεμα χρειά­ζε­ται να φοράτε οπωσ­δή­ποτε γάντια, γιατί το φυτό προ­κα­λεί έντονη φαγούρα και ερε­θι­σμό, παρό­μοιο  με αυτόν της τσουκνίδας.

Ποι­κι­λίες μπάμιας


Φρε­σκο­μα­ζε­μέ­νες μπά­μιες, έτοι­μες για μαγείρεμα.
Οι ντό­πιες ποι­κι­λίες μπά­μιας στην Ελλάδα είναι οι Μπο­για­τίου, Μπ-35, Πυλαίας, Λασι­θίου, Κιλ­κίς, Βελούδο και Λειβαδιάς.
Καλ­λιερ­γού­νται και κάποιες ξένες ποι­κι­λίες όπως οι Perkins Spineless, White Velvet, Perkin’s Mamoth, Dwarf Green Long Pod και η ινδική Pusa Sawani. Οι ξένες ποι­κι­λίες δεν προ­τι­μού­νται ιδιαί­τερα από τους Έλλη­νες καθώς παρά­γουν μεγά­λους καρ­πούς. Αυτό όμως μπο­ρεί να είναι και πλε­ο­νέ­κτημα. Στην χώρα μας καλ­λιερ­γού­νται 27.000 στρέμ­ματα περί­που και η ετή­σια παρα­γωγή φτά­νει τους 25.000 τόνους. Το μεγα­λύ­τερο μέρος της παρα­γω­γής κατα­να­λώ­νε­ται εγχώρια.
Η ανά­πτυξη της μπά­μιας, όπως και άλλων φυτών, επη­ρε­ά­ζε­ται από τη διάρ­κεια της ημέ­ρας και της ηλιο­φά­νειας. Η μπά­μια χρειά­ζε­ται πολύ ηλιακό φως, αλλιώς το λίγο φως της ημέ­ρας προ­κα­λεί πρώ­ιμη ανθο­φο­ρία και μειώ­νει το μέγε­θος των καρ­πών. Υπάρ­χουν πάντως και κάποιες ποι­κι­λίες που είναι ουδέ­τε­ρες στην ηλιακή έκθεση. Επί­σης είναι σημα­ντικό να μην υπάρ­χει μεγάλη υγρα­σία στο περι­βάλ­λον (προ­τι­μό­τερη είναι μια υγρα­σία της τάξης του 70% –75%). Σε περιό­δους και περιο­χές με μεγάλη βρο­χό­πτωση, η ποιό­τητα της μπά­μιας είναι χαμη­λό­τερη, γιατί το φυτό προ­σβάλ­λε­ται από σοβα­ρές ασθέ­νειες στο φύλ­λωμα του.

Πολ­λα­πλα­σια­σμός


Ένα από τα δημο­φιλή πιάτα μπά­μιας — με τομάτα και πιπεριά.
Η μπά­μια πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται με σπό­ρους. Για κάθε στρέμμα απαι­τού­νται 2,5 με 3 κιλά σπό­ρου. Σε καλές συν­θή­κες, χρειά­ζο­νται τέσ­σε­ρες μέρες με μια βδο­μάδα για να βλα­στή­σουν. Κάποιες ποι­κι­λίες δεν επι­τρέ­πουν τη γρή­γορη βλά­στηση, γιατί έχουν ένα σκληρό περί­βλημα που την εμπο­δί­ζει. Για να λύσουμε αυτό το πρό­βλημα, εμβα­πτί­ζουμε τους σπό­ρους σε νερό για 24 ώρες και στη συνέ­χεια τους σπέρ­νουμε σε ζεστό έδα­φος. Εναλ­λα­κτικά, μπο­ρούμε να βάλουμε τους σπό­ρους σε χλιαρό νερό ή σε χλιαρή κοπριά για 24 ώρες.
Μπο­ρούμε επί­σης να καλ­λιερ­γή­σουμε τους σπό­ρους σε σπο­ρείο, πριν τους μετα­φυ­τέ­ψουμε στο χωράφι ή στον κήπο μας. Οι καλύ­τε­ροι μήνες για σπορά μπά­μιας είναι ο Απρί­λιος και ο Μάιος. Αυτή την εποχή το έδα­φος είναι αρκετά ζεστό. Πριν τη σπορά, προ­ε­τοι­μά­ζουμε το έδα­φος με άρο­τρο, ένα δύο φρε­ζα­ρί­σματα ή τσα­πί­σματα και ανα­μει­γνύ­ουμε την οργα­νική ύλη (κομπόστ).
Στη συνέ­χεια φυτεύ­ουμε τους σπό­ρους σε βάθος 2–4 εκα­το­στών. Όταν οι σπό­ροι βλα­στή­σουν και τα φυτά φτά­σουν σε 5 με 10 εκα­το­στά ύψος, τα αραιώ­νουμε ώστε να μεί­νουν 1–2 φυτά ανά 25–30 εκα­το­στά. Για να βγά­λουμε τα φυτά που περισ­σεύ­ουν, μπο­ρεί να χρεια­στεί ελα­φρύ σκάλισμα.
Η από­σταση ανά­μεσα στα φυτά πρέ­πει να είναι 20–25 εκα­το­στά και ανά­μεσα στις γραμ­μές 45–50 εκα­το­στά. Στις ξερι­κές καλ­λιέρ­γειες οι απο­στά­σεις είναι συνή­θως μικρό­τε­ρες ανά­μεσα στα φυτά, ανά 10–15 εκατοστά.
ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΠΑΜΙΑ
Οι καλύ­τε­ροι αγροί για την μπά­μια είναι εκεί­νοι με μεσημ­βρινή έκθεση και με μεγάλη περιε­κτι­κό­τητα άμμου! Αυτοί δίνουν πρω­ι­μό­τερη παραγωγή.
Απο­μα­κρύ­νουμε τα παλιά φύλλα και τους λοβούς τακτικά, καθώς προ­σβάλ­λο­νται από ασθέ­νειες και κατα­στρέ­φο­νται πολύ εύκολα. Η ενέρ­γεια αυτή βοηθά στην καλύ­τερη υγεία των φυτών μας.
Η μπά­μια συγκαλ­λιερ­γεί­ται καλά μαζί με αγγούρι, κου­νου­πίδι και καρότο.

Πότι­σμα

Γενικά η μπά­μια είναι ανθε­κτική στην ξηρα­σία γιατί έχει πολ­λές ρίζες. Όταν έχουμε ποτι­στική καλ­λιέρ­γεια, τότε πρέ­πει να ποτί­ζουμε 1 με 2 φορές ανά 15 μέρες. Αν το φυτό ξεκι­νή­σει να υπο­φέ­ρει από έλλειψη υγρα­σίας, τότε θα αρχί­σει να απο­βάλ­λει στα­διακά τα φύλλα του. Αν συνε­χι­στεί αυτό, τότε θα χάσει τους λοβούς και όλα τα φύλλα και τελικά θα ξεραθεί.

Ασθέ­νειες

Αφί­δες – Μικρά πρά­σινα έντομα στο κάτω μέρος των φύλ­λων ή στις κορυ­φές, που πίνουν τους χυμούς του φυτού. Αντι­με­τω­πί­ζο­νται με καλή άρδευση, λίπανση και απο­μά­κρυνση των προ­σβε­βλη­μέ­νων φύλ­λων και κατα­στροφή όλων των αφίδων.
Τετρά­νυ­χος – Κίτρινα φύλλα που ξεραί­νο­νται. Πάνω τους υπάρ­χουν μικρές κίτρι­νες ή κόκ­κι­νες κηλί­δες. Εμφα­νί­ζο­νται σε υψη­λές θερ­μο­κρα­σίες. Αντι­με­τω­πί­ζε­ται με εντο­μο­κτόνο σαπούνι, 3 φορές την εβδο­μάδα. Αντί­θετα, μπο­ρούμε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε άλλους τετρά­νυ­χους, πρά­σι­νους χρύ­σω­πες και πασχαλίτσες.
Τα υπό­λοιπα έντομα αντι­με­τω­πί­ζο­νται με καλό δού­λεμα του χώμα­τος, πριν και μετά την καλλιέργεια.
http://www.kevio.gr

Η Καλλιέργεια του Καρπουζιού

Το απόλυτα συνυφασμένο φρούτο με το Ελληνικό μας καλοκαίρι αποτελεί μια καλή λύση για αύξηση των εσόδων τους μήνες αυτούς.Υπάρχουν πολυάριθμες ποικιλίες καρπουζιών με 3 κύριες να καλλιεργούνται στη χώρα μας ,αυτές είναι η κλασική ερυθρόσαρκη ποικιλία λευκόσαρκη και η μοσχάτη.Το καρπούζι αποτελεί μονοετή καλλιέργεια και καλλιεργείτε είτε όλο το χρόνο σε θερμοκηπιακές μονάδες είτε παραδοσιακά στην ύπαιθρο κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.


Τα εδάφη στα οποία ευδοκιμεί θα πρέπει να είναι γόνιμα με αυξημένα ποσοστά οργανικής ουσίας ,ελαφρώς όξινα και υγρά. Έχει ωστόσο παρατηρηθεί πως η ποιότητα του καρπού τείνει να αυξάνεται σε ελαφριά αμμώδη εδάφη με μικρότερες βέβαια αποδόσεις.

Τα καρπούζια φυτεύονται είτε απευθείας υπό μορφή σπερμάτων, είτε υπό μορφή μοσχευμάτων αυτούσιων ή εμβολιασμένων σε φυτό κολοκυθιάς , με το τελευταίο να αποτελεί αρκετά συνηθισμένο φαινόμενο.

Η φύτευση γίνεται τους μήνες Απρίλιο Μάιο και ως τις αρχές καλοκαιριού, όταν το έδαφος διατηρεί υγρασία, σε γραμμές και σε αρκετά μεγάλες μεταξύ τους αποστάσεις .Πιο συγκεκριμένα η φύτευση σπερμάτων γίνεται σε αποστάσεις 2,3 μέτρων και 0,80 μ επί των γραμμών, ενώ η φύτευση μοσχευμάτων απαιτεί ελαφρώς μεγαλύτερες επί των γραμμών αποστάσεις, ήτοι 1μ. Στην περίπτωση των μοσχευμάτων θα πρέπει να έχει γίνει προσεκτική επιλογή τους όσων αφορά την ηλικία τους( πρέπει αν είναι μικρότερα των 7 εβδομάδων) καθώς και να είναι απαλλαγμένα από παθογόνα ,ενώ σημαντικό είναι να διατηρείται το μέσο στο οποίο είναι εγκατεστημένα κατά τη μεταφορά τους στο μποστάνι, σε αντίθετη περίπτωση είναι πιθανή η πρόκληση κάποιου είδους σοκ στα φυτά.

Μετά τη φύτευση, είναι απαραίτητη η χρήση καλά χωνεμένης κοπριάς για αύξηση της οργανικής ουσίας του εδάφους, ενώ στη συνέχεια χρειάζεται μια πολύ καλή καλιούχος και φωσφορική λίπανση με το πότισμα να ακολουθεί των διαδικασιών. Είναι πιθανό αργότερα να χρειαστεί επιπλέον επιφανειακή λίπανση.

Κατά την ανθοφορία, πραγματοποιείται ένα κορφολόγημα, με τελικό αποτέλεσμα 1-3 άνθη ανά φυτό ,που σκοπό έχει την παραγωγή το πολύ τριών ραγών από το καθένα που θα υπερέχουν όμως ποιοτικά ως προς το μέγεθος και την ποσότητα σακχάρων τους. Η ίδια διαδικασία θα ακολουθηθεί και αργότερα σε όσους καρπούς παρουσιαστούν όψιμα.

Το μποστάνι χρειάζεται διαμόρφωση με συστροφή των μίσχων μια φορά σε κάθε καταβολάδα με στόχο την καλύτερη διαχείρισή του .


Το πότισμα, είναι αρκετά σημαντικό στην καλλιέργεια καρπουζιών ,γεγονός απόλυτα λογικό αρκεί απλά να σκεφτεί κανείς ότι σχεδόν το 90% της ράγας του καρπουζιού αποτελείται από νερό. Στην αρχή το πότισμα είναι αραιότερο 1-2 φορές την εβδομάδα ενώ στη συνέχεια η πυκνότητα αυξάνεται και φτάνει να απαιτείται καθημερινό πότισμα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες που η θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά πολύ. Καλό είναι τα ποτίσματα να γίνονται αργά το απόγευμα ή πολύ νωρίς το πρωί όπου δεν υπάρχει εκτεταμένη ηλιοφάνεια. Τα απογευματινά ποτίσματα πλεονεκτούν έναντι των πρωινών καθώς στα πρωινά δεν προλαβαίνει πάντα να γίνει απορρόφηση αλλά διακόπτεται από την μεγάλη εξάτμιση των μεσημεριανών ωρών.

Η συγκομιδή , γίνεται κατά τους καλοκαιρινός μήνες σταδιακά. Οι καρποί πρέπει να είναι στην ώριμη φάση τους για να συγκομισθούν ήτοι να τα επίπεδα σακχάρων τους να είναι μέγιστα. Υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα στο να γίνει αντιληπτό πότε τα καρπούζια είναι ώριμα , με κάποιους πρακτικούς τρόπους να το αναστέλλουν. Χαρακτηριστική μέθοδο αναγνώρισης αποτελεί το κιτρίνισμα και η μετέπειτα ξήρανση του μικρού υποκείμενου στον ποδίσκο φύλλου, ενώ για τους περισσότερο έμπειρους φαίνεται να διαφέρει ο ήχος που παράγεται αν χτυπήσουμε τη ράγα, ο οποίος όταν ο καρπός ωριμάσει είναι χαρακτηριστικός υπόκωφος. Η απομάκρυνση του καρπού από το φυτό γίνεται ,χωρίς να αποκολληθεί ο ποδίσκος για να μην υπάρχουν προβλήματα μολύνσεων, ενώ καταλληλότερη ώρα για τη συγκομιδή αποτελεί το βράδυ κ αυτό γιατί τις πρωινές ώρες τα καρπούζια μπορεί να σπάσουν λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς τους σε νερό.

Μετά τη συγκομιδή διατηρούνται σε θερμοκρασίες 10-15 βαθμούς και 90% σχετική υγρασία για χρονικό διάστημα που δεν ξεπερνά τις 3 εβδομάδες, ενώ δεν αγαπούν την ψύξη η οποία τους προκαλεί υποβαθμίσεις ποιότητας .

Η αντιμετώπιση τυχών ζιζανίων της καλλιέργειας είναι απαραίτητη ,κ αυτό διότι εκτός του ότι υποβαθμίζουν την ποιότητα των καρπών ανταγωνιζόμενα τα θρεπτικά συστατικά του εδάφους, αποτελούν ιδανικούς ξενιστές για παθογόνα που προσβάλουν τα καρπούζια.


ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ . Δυστυχώς η καλλιέργεια προσβάλλεται από πληθώρα παθογόνων ,με την ανδρομύκωση φουζαρίου να αποτελεί τη σημαντικότερη. Ο μύκητας αυτός μπορεί να προκαλέσει ολοκληρωτική καταστροφή του φυτού καθώς προκαλεί φραγμό των αγγείων του και εμποδίζει την τροφοδοσία του με νερό και θρεπτικά συστατικά. Εκτός όμως από το φουζάριο , τα καρπούζια προσβάλλουν επίσης μελίγκρες ,τετράνυχος και νηματώδη, ενώ συχνή είναι και η παρατήρηση ανθράκωσης στα φυτά. Οι ιώσεις είναι επίσης συχνό πρόβλημα γ αυτό και είναι απαραίτητη η ορθή και προσεκτική χρήση του πολλαπλασιαστικού υλικού ,το οποίο θα πρέπει να είναι απαλλαγμένο των παθογόνων ,καθώς και η καταπολέμηση των αφίδων οι οποίες αποτελούν φορείς ιών.

Παραγωγή σπόρου για επόμενη φύτευση είναι δυνατόν να γίνει από τον ίδιο τον παραγωγό με σχετικά απλή διαδικασία .Αρχικά επιλέγονται κάποιοι καρποί με άριστα χαρακτηριστικά ως δότες των σπερμάτων. Στη συνέχεια αφήνονται στο φυτό ώστε να ωριμάσουν φυσιολογικά και κατά το τελευταίο στάδιο της ωρίμανσης ,όταν θα έχουν πια κουφώσει γίνεται η λήψη των σπερμάτων τους. Τα σπέρματα πλένονται , στεγνώνονται και διατηρούνται σε ξηρό και σκοτεινό περιβάλλον. Ο χρόνος που δύνανται να βλαστήσουν φτάνει τα 5 έτη.

Αποδοση. Τα απλά καρπούζια που προέρχονται απευθείας από φυτό του ίδιου είδους δίνουν σύμφωνα πάντα με την κρίση παραγωγών περίπου 400-500 κιλά ανά στρέμμα ενώ εμβολιασμένα σε φυτά κολοκυθιάς καρπούζια δίνουν περίπου 800-1200 κιλά ανά στρέμμα

Κέρδος-Έξοδα. Τα έξοδα για τα μη εμβολιασμένα φυτά κυμαίνονται γύρω στα 400 με 500 ευρώ ανά στρέμμα ενώ για τα εμβολιασμένα σε φυτά κολοκυθιάς αυτά ανέρχονται στα 1000 ευρώ ανά στρέμμα. Τα κέρδη δεν είναι σταθερά και είναι εξαρτώνται απόλυτα από την εποχή. Οι τιμές των πρώτων καρπουζιών που θα πωληθούν νωρίς το καλοκαίρι σύμφωνα με παραγωγούς στην περιοχή της Πρέβεζας κυμαίνονται στα 0,20 ευρώ το κιλό ,ενώ οι μετέπειτα τιμές πώλησης μέσα στο καλοκαίρι δεν ξεπερνούν τα 0.07 ευρώ ανά κιλό πάντα.

Η καλλιέργεια καρπουζιών δεν θα πρέπει να ξεπερνά το 1 έτος στο χωράφι ενώ αποτελεί κατάλληλη καλλιέργεια για αμειψισπορά σιτηρών και ψυχανθών. Καλλιεργείται κάλλιστα παράλληλα με καλλιέργεια καλαμποκιού.


Ευθαλία Παυλίδου

agrocapital

Δείτε την ιστορία των προφυλακτικών - ΦΩΤΟ

Από τα εντόσθια των ζώων έως το μεταξένιο χαρτί και το λινό ύφασμα, το προφυλακτικό διάνυσε χιλιετίες μέχρι να φτάσει στα χέρια μας με την σημερινή λάτεξ μορφή του.


Μόνο στην αρχαιότητα τα ίχνη τους χάνονται καθώς πίστευαν, ότι η αντισύλληψη ήταν αποκλειστικά θέμα των γυναικών.
Στην Αρχαία Κίνα χρησιμοποιούσαν προφυλακτικά από μεταξένιο χαρτί και στην αρχαία Αίγυπτο από λινό ύφασμα... 
Με το πέρασμα των αιώνων η επιστήμη έκανε θαύματα και στον τομέα αυτό. 

Στις φωτογραφίες που θα δείτε θα διαπιστώσετε ότι για να χρησιμοποιήσει κάποιος άνδρας του 17ου και 18ου αιώνα, προφυλακτικό, ήταν επώδυνο και σίγουρα δεν τους προστάτευε από τα διάφορα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (κυρίως) της εποχής....

Το πρώτο ιστορικά καταγεγραμμένο προφυλακτικό εντοπίσθηκε στην αρχαία Αίγυπτο το 3.000 πχ. Ήταν κατασκευασμένο από δέρμα...κόμπρας. Ωστόσο δεν έχει διευκρινισθεί ακόμη εάν το συγκεκριμένο προφυλακτικό το φορούσαν για τις ερωτικές τους περοπτύξεις, ή ήταν μέρος μιας επίσημης ενδυμασίας.

Έτος ορόσημο θεωρείται το 1640, όπου δειλά δειλά άρχισε η παραγωγή προφυλακτικών, τα οποία ήταν από δέρμα ζώου (κυρίως από το στομάχι προβάτων) και τα οποία δεν ήταν μιας χρήσεως, αλλά... μπορούσαν να πλυθούν και να ξαναχρησιμοποιηθούν!!!

Στις αρχές του 1800, το καουτσούκ, έφερε την επανάσταση και η παραγωγή έγινε μεγαλύτερη.
Η Αγγλία είχε τα πρωτεία, σε μια περίοδο μάλιστα που η σύφιλη και άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, έκαναν θραύση στις κακόφημες συνοικίες του Λονδίνου.

Τα προφυλακτικά άρχισαν να αποκτούν τη μορφή που έχουν σήμερα (σχεδόν δηλαδή) όταν το καουτσούκ, αντικαταστάθηκε από Λάτεξ, στις αρχές της δεκαετίας του 1930.
Μέχρι το AIDS και η τεράστια καμπάνια να αρχίσει να αποδίδει, και ο κόσμος να καταλάβει ότι η χρήση προφυλακτικού, είναι απαραίτητη στο σεξ, στην Ιρλανδία, ακόμη και το 1985, για να αγοράσει κάποιος προφυλακτικά θα έπρεπε να έχει συνταγή γιατρού.
Πάντως ακόμη και πριν από λίγα χρόνια σε χώρες όπως η Σομαλία το προφυλακτικό ήταν συνώνυμο της παρανομίας αφού με νόμο που ψηφίστηκε το 2003, η χρήση αλλά και η εμπορία προφυλακτικών, απαγορευόταν.

Δείτε τις φωτό


ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟ- ΑΡΧΑΙΑ ΑΙΓΥΠΤΟΣ 3.000 πχ


ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟ ΤΟΥ 1770 ΜΕ ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ- ΓΑΛΛΙΑ




ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ ΣΕ ΘΗΚΗ ΤΩΝ 10- ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΟ ΔΩΡΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΟΓΗ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ


ΤΟ ΛΑΤΕΞ ΕΦΕΡΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ- ΣΤΟ ΚΟΥΤΙ ΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ


ΑΡΧΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ 30- ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ



ΚΑΙ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ

Ποιες είναι οι πιο συχνές παθήσεις των νυχιών;

Της Χριστίνας Ι. Μπουντούρη 

Γενικού – Οικογενειακού Ιατρού

Η ψωρίαση των νυχιών εμφανίζεται συνήθως σε άτομα που έχουν ήδη ψωρίαση στο δέρμα τους. Σε σπάνιες περιπτώσεις η ψωρίαση των νυχιών μπορεί να εμφανιστεί πριν από τις δερματικές εκδηλώσεις και ακόμα πιο σπάνια να αποτελεί το μοναδικό σημείο εντόπισης της νόσου.

Επειδή οι βλάβες μοιάζουν με αυτές της ονυχομυκητίασης (μύκητες νυχιών) πολλές φορές οι δύο νόσοι συγχέονται και η διάγνωση γίνεται ακόμα πιο δύσκολη στις περιπτώσεις, όπου η ψωρίαση αφορά μόνο τα νύχια χωρίς να έχει επηρεάσει άλλα σημεία του σώματος. Παρόλο που και οι δύο νόσοι προκαλούν παρόμοια εικόνα στα νύχια, η αντιμετώπιση είναι διαφορετική. 

Ψωρίαση νυχιών.

Τα νύχια των χεριών επηρεάζονται πιο συχνά συγκριτικά με τα πόδια και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εντοπίζεται σε ένα μόνο νύχι.

Μπορεί να εμφανιστούν βαθουλώματα (αυλακώσεις), γραμμές ή μπορεί να υπάρχουν επιφανειακά σκασίματα με αποτέλεσμα το νύχι να ξεφλουδίζει. Το νύχι μπορεί να αλλάξει χρώμα εμφανίζοντας κίτρινες, ροδοκίτρινες και άσπρες περιοχές ή να γίνει και διάφανο.

Παρατηρείται πάχυνση του νυχιού και σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί το νύχι να αποκολληθεί από το δάκτυλο. Πολλές φορές συνυπάρχει και παρωνυχία (κόκκινο δέρμα γύρω από τις άκρες των νυχιών, λόγω φλεγμονής).

Η ψωρίαση μπορεί να είναι παρούσα και αλλού, όπως στο δέρμα. Οι άνθρωποι με ψωρίαση νυχιών έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν και μύκητες στα νύχια. 

Αντιμετώπισης της ψωρίασης των νυχιών.

Πρέπει να προστατεύετε με γάντια τα νύχια σας όταν κάνετε εργασίες ή όταν έρχεστε σε επαφή με νερό. Ο τραυματισμός τους και η υγρασία αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης. Φροντίστε να τα κόβετε μικρά, ώστε να αποφύγετε την αποκόλλησή τους.

Σε ήπιες περιπτώσεις δε χρειάζεται φαρμακευτική αγωγή, καθώς οι δυσχρωμίες και τα βαθουλώματα μπορούν να καλυφθούν με ένα βερνίκι νυχιών.

Τα προσθετικά νύχια πρέπει να αποφεύγονται. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις χρησιμοποιούνται τοπικές κρέμες (παράγωγα βιταμίνης Α, ανάλογα της βιταμίνης D, στεροειδή) ενέσεις στεροειδών, φωτοθεραπεία και βιολογικοί παράγοντες. 

Μύκητες νυχιών.

Συνήθως επηρεάζονται τα νύχια των ποδιών και μπορεί να εμφανίζονται σε περισσότερα από ένα νύχια. Μπορεί να αρχίσει ως λευκή ή κίτρινη κηλίδα κάτω από την άκρη του νυχιού. Δεδομένου ότι ο μύκητας απλώνεται βαθύτερα μέσα στο νύχι μπορεί να προκαλέσει αλλαγή στο χρώμα του νυχιού και από λευκό να γίνει κίτρινο ή μαύρο και ταυτόχρονα θαμπό.

Τα νύχια αλλάζουν σχήμα, σπάνε εύκολα, γίνονται παχιά και μαζεύουν από κάτω ένα άσπρο υλικό που συχνά μυρίζει άσχημα. Σε πιο προχωρημένα στάδια το νύχι ανασηκώνεται από τη βάση του και μπορεί να αποκολληθεί από το υγιές δέρμα. Μπορεί να συνυπάρχει μυκητιασική λοίμωξη των ποδιών. 

Αντιμετώπιση των μυκήτων των νυχιών.

Οι μύκητες των νυχιών αντιμετωπίζονται δύσκολα και οι επαναλαμβανόμενες μολύνσεις είναι συχνές. Επιπλέον, η θεραπεία διαρκεί μεγάλο χρονικό διάστημα και τα αποτελέσματά της μπορεί να αργήσουν να φανούν γιατί τα νύχια μεγαλώνουν αργά.

Σε ήπιες περιπτώσεις χρησιμοποιούνται τοπικά αντιμυκητιασικά προϊόντα, συνήθως με τη μορφή λάκας, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά. Ο συνδυασμός της τοπικής αγωγής με τη λήψη χαπιών από το στόμα φαίνεται ότι έχει καλύτερα αποτελέσματα.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να τηρούνται τα ακόλουθα μέτρα υγιεινής για τον περιορισμό της εξάπλωσης και την πρόληψη της υποτροπής: 

Να διατηρείτε την περιοχή καθαρή και στεγνή
Να έχετε τα νύχια σας κομμένα κοντά 
Να καθαρίζετε με αντισηπτικό τα εργαλεία που χρησιμοποιείτε για την περιποίηση των νυχιών
Μη χρησιμοποιείτε αιχμηρά αντικείμενα κάτω από τα νύχια σας για να τα καθαρίσετε
Να φοράτε υποδήματα σε κοινόχρηστους χώρους (γυμναστήρια, πισίνες)
Να φοράτε καθαρές κάλτσες και να αλλάζετε τακτικά τα παπούτσια
Αντικαταστήστε τα παλιά σας παπούτσια


Φτιάξτε ονειρεμένο Πασχαλινό τσουρέκι

Είναι το απόλυτο Πασχαλινό έδεσμα, αν και είναι λίγο μπελαλίδικη διαδικασία για τις νοικοκυρές. Η συνταγή που σας προτείνουμε είναι από τις πιο εύκολες, ενώ το μόνο βέβαιο είναι ότι οι φίλες σας θα σας την ζητήσουν σίγουρα για του χρόνου!

Υλικά: 
  • 1 κιλό αλεύρι ( Το καλύτερο είναι να προτιμήσετε αλεύρι για τσουρέκι που θα βρείτε με αυτή την ονομασία στα ράφια των σούπερ μάρκετ. Αν δεν το βρείτε χρησιμοποιήστε αλεύρι παραδοσιακό για ψωμί ή αλεύρι απλό, για όλες τις χρήσεις) 
  • 300 γρ. χλιαρό νερό 
  • 60 γρ. νωπή μαγιά, τριμμένη 
  • 300 γρ. ζάχαρη 
  • 250 γρ. βούτυρο λιωμένo 
  • 4 αυγά 
  • 2 κουτάκια σκόνη βανίλιας 
  • 1 κουτ. γλυκού μαχλέπι, καλά κοπανισμένο στο γουδί ξύσμα από 1 πορτοκάλι 
  • 1 κρόκος αυγού, χτυπημένος, για το άλειμμα των τσουρεκιών. 

Εκτέλεση 

Κοσκινίστε το αλεύρι σε μια λεκάνη, κάνοντας μια λακκούβα στο κέντρο. Ρίξτε εκεί που κάνατε τη λακκούβα το χλιαρό νερό και την τριμμένη μαγιά.
Με το χέρι σας πάρτε λίγο από το αλεύρι και τη μαγιά και ξεκινώντας από το σημείο που έχετε ανοίξει τη λακκούβα, ανακατέψτε μέχρι να γίνουν χυλός.

Σκεπάστε τη λεκάνη με μια κουβερτούλα. Αφήστε το μίγμα να ξεκουραστεί για 1 - 1½ ώρα, μέχρι να φουσκώσει.

Σε ένα μπολ χτυπήστε με το μίξερ χειρός τη ζάχαρη και το βούτυρο για μερικά λεπτά, μέχρι γίνει μια αφράτη κρέμα. Προσθέστε τα αυγά ένα-ένα και χτυπήστε καλά. Στη συνέχεια ρίξτε τη σκόνη βανίλιας, το μαχλέπι, και το ξύσμα πορτοκαλιού, χτυπώντας σε χαμηλή ταχύτητα, μέχρι να ενωθούν στο μείγμα. 

Ξεσκεπάστε τη λεκάνη και προσθεστε το μείγμα των αυγών. Ανακατεψτε όλα τα υλικά της λεκάνης, φέρνοντας το άθικτο αλεύρι από την περιφέρεια προς το κέντρο με τα υπόλοιπα υλικά και ζυμώστε καλά για 7 - 8 λεπτά.
Χωρίστε τη ζύμη στη μέση,κόψτε σε τρία κομμάτια, πλάστε τα σε μέτρια κορδόνια και φτιάξτε κοτσίδες. Στο κέντρο του κάθε τσουρεκιού-κοτσίδας μισοβυθίστε ένα κόκκινο πασχαλινό αυγό. Στρώστε με λαδόκολλα μια μεγάλη λαμαρίνα φούρνου και βάλτε τα τσουρέκια σας. 

Σκεπάστε τα με μια πετσέτα και αφήστε τα για 1 ώρα να φουσκώσουν καλά. Προθερμάνετε το φούρνο στους 180°C, ξεσκεπάστε το ταψί και αλείψτε τα τσουρέκια με τον κρόκο αυγού για να γυαλίσουν όμορφα. Ψήστε για για 1 ώρα, μέχρι να ροδίσουν.




Πηγή click@life

Τα πολύτιμα αλλά ανεξερεύνητα ακόμα φύλλα ελιάς !

Το εκχύλισμα από φύλλα ελιάς μπαίνει στο μικροσκόπιο καθώς έχει προκαλέσει το επιστημονικό ενδιαφέρον για την αντιμικροβιακή του δράση, ενώ πιστεύεται ότι...

θα έχει θετική επίδραση στη μείωση της χοληστερίνης.

Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει μέχρι τώρα, η ελιά περιέχει μια ουσία που λέγεται ολευροπεΐνη και θεωρείται ότι αυτή είναι υπεύθυνη για τις ιδιότητες του εκχυλίσματος από φύλο ελιάς, στη μείωση της χοληστερίνης. Η ολευροπεΐνη μετατρέπεται σε ελενοϊκό οξύ το οποίο φαίνεται ότι αντιμετωπίζει τα μικρόβια και τους ιούς.

Το εκχύλισμα παρουσιάζει επιπλέον αγγειοδιασταλτικές ιδιότητες οι οποίες βοηθούν στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.

Οι έρευνες συνεχίζονται προκειμένου να διαπιστωθεί αν το εκχύλισμα της ελιάς έχει θετική επίδραση και στην αντιμετώπιση του σακχαρώδους διαβήτη.

Ωστόσο, οι επιστήμονες δεν έχουν ακόμα καταλήξει για το αν υπάρχουν ή όχι παρενέργειες στον οργανισμό από το εκχύλισμα του φύλλου ελιάς.


http://www.onmed.gr

Εκ γενετής προβλήματα υγείας απειλούν τα παιδιά σε περιοχές με εργοστάσια επεξεργασίας λιγνίτη

Μια νέα μελέτη δείχνει σαφή σύνδεση μεταξύ της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και της γενετικής μετάλλαξης στα μωρά που μεγαλώνουν κοντά σε λιγνιτικές μονάδες.


Η λιγνιτική μονάδα στο Tongliang της Κίνας έκλεισε το 2004 και βρισκόταν κοντά σε πόλη Chongqing με πληθυσμό των 800 χιλιάδων κατοίκων. Εξέπεμπε 2000 μικρογραμμάρια σωματιδίων ανά κυβικό μέτρο του αέρα, συμπεριλαμβανομένων των σωματιδίων του διοξειδίου του άνθρακα, του διοξειδίου του θείου και των βαρέων μετάλλων. Ο αριθμός αυτός είναι 8 φορές μεγαλύτερος από το ποσό που επιτρέπεται από τα πρότυπα εκπομπών των ΗΠΑ, μεταδίδει το Bloomberg.

Οι ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια και το Πανεπιστήμιο Chongqing Medical, εφόσον έμαθαν ότι το εργοστάσιο θα έκλεινε τον Μάιο του 2004, αποφάσισαν να ξεκινήσουν τις μελέτες, χρησιμοποιώντας δύο συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων σε δύο διαφορετικές χρονικές στιγμές: 150 μη καπνίστριες μητέρες το 2002 και μια δεύτερη ομάδα με μητέρες και παιδιά το 2005. Το αίμα του ομφάλιου λώρου και δείγματα μητρικού αίματος ελήφθησαν μετά τη γέννηση των παιδιών και η νευρολογική ανάπτυξη των παιδιών εκτιμήθηκε σε ηλικία δύο ετών.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι τα παιδιά που γεννήθηκαν πριν από το κλείσιμο του εργοστασίου είχαν φτωχότερες δεξιότητες μάθησης και μνήμης. Τα δείγματα αίματος του ομφάλιου λώρου επίσης έδειξαν ότι είχαν χαμηλότερα επίπεδα μιας πρωτεΐνης που απαιτείται για την ανάπτυξη του εγκεφάλου. Οι γονείς, επιπλέον, είχαν αναφέρει ασθένειες, πονοκεφάλους, ακόμη και λήθαργο, στα παιδιά τους.

Δυστυχώς, κάτι παρόμοιο ενδέχεται να αντιμετωπίσουμε και στην Ελλάδα με την κατασκευή της λιγνιτικής μονάδας Πτολεμαΐδα 5, καθώς το WWF προειδοποιεί για σοβαρές επιπτώσεις στη δημόσια υγεία των κατοίκων της Δυτικής Μακεδονίας, σε περίπτωση που το έργο ολοκληρωθεί.

About

Eπιστροφή στη φύση

↑ Grab this Headline Animator

BannerFans.com